Stećak

Stecak – coś bardzo bośniackiego. Coś, od czego łatwo jest rozpocząć wędrówkę po niezmiernie ciekawej historii Bośni. Tak po prostu, stecak to kamień nagrobny. Chwila poświęcona na wyszukiwanie informacji o tych kamieniach pozwoli od razu znaleźć odnośniki do całkowicie niezależnego bośniackiego kościoła, informacji o zasięgu terytorialnym starej Bośni, jej sile. Pomaga zrozumieć Bośniaków, ich stosunek do okupacji wyrażony słowami Aliji Izetbegovica – „Nikomu nigdy nie udało się narzucić Bośni swoich rządów – gdy ktoś myślał inaczej było to jedynie jego złudzenie”.

Pierwsze stecaki pojawiły się w XI wieku, najwięcej znalezionych przypada na okres pomiedzy XIV a XV wiekiem, szacuje się, że w tej chwili, na terytorium Bośni znajduję się około 60 000 nagrobków w blisko 3000 nekropolii, a blisko 10 000 w Serbii, Chorwacji czy Czarnogórze. Niektóre z nich są zdobione, jedne są większe, inne mniejsze – znaleźć je można wszędzie, także w nad samą Driną, w sercu Republiki Serbskiej w Bośni.

Z cmentarzem, który znalazłem obok szutrowej drogi z Nevesinje do Kalovnika związana jest legenda – ponoć bogaty kupiec z Mostaru zmusił do ślubu piękną, lecz jemu niechętną, dziewczynę. Na weselu matka panny młodej podała zatrute wino panu młodemu oraz wszystkim gościom – dlatego też w jednym miejscu możemy znaleźć około czterdziestu grobów z tego samego okresu.

Dodaj komentarz